Για αυτούς που νομίζουν πως τα ξέρουν όλα...
Να μερικές βασικές γνώσεις... 

Το υγρό μέσα στις φρέσκες καρύδες
μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν υποκατάστατο
του πλάσματος στο αίμα!

Κανένα κομμάτι χαρτί δεν μπορεί να διπλωθεί
παραπάνω απο 7 φορές.

Τα γαιδουράκια σκοτώνουν ετησίως περισσότερους ανθρώπους
απο την πτώση αεροπλάνων!

Καίς περισσότερες θερμίδες όταν κοιμάσαι
παρά όταν βλέπεις τηλεόραση!

Οι βαλανιδιές δεν παράγουν βελανίδια
παρά όταν γίνουν τουλάχιστον 50 ετών ή και περισσότερο.

Το πρώτο προιόν που είχε barcode
ήταν η τσιχλα Wrigley's

Ο Βασιλιάς στις κούπες είναι ο μόνος Βασιλιάς
ΧΩΡΙΣ ΜΟΥΣΤΑΚΙ!

Η Αφροδίτη είναι ο μόνος πλανήτης που στριφογυρίζει κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού.
(Καθώς η Αφροδίτη συσχετίζεται συνήθως με τη γυναίκα, τι σας λέει αυτό;)

Τα μήλα και όχι η καφείνη
είναι πιο αποτελεσματικά για να σας ξυπνήσουν το πρωί.

Τα περισσότερα μόρια της σκόνης στο σπίτι σας προέρχονται απο
νεκρά κύταρα του δέρματος σας!!!

Ο πρώτος ιδιοκτήτης της Marlboro Company
πέθανε απο καρκίνο του λάρυγγα.
Το ίδιο έγινε και με τον πρώτο "Marlboro Man."

Ο Walt Disney φοβόταν
ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ!!!

ΤΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ ΛΥΩΝΟΥΝ
ΣΤΟ ΞΥΔΙ!

Είναι δυνατόν οι αγελάδες να ανέβουν τις σκάλες
αλλά όχι να τις κατέβουν.

Η κραυγή της πάπιας δεν έχει ηχώ
και κανείς δεν ξέρει γιατί.

Οι οδοντίατροι συνιστούν να τοποθετούμε τον οδοντόβουρτσα μας τουλάχιστον 2
μέτρα απο τη λεκάνη για να αποφεύγονται τα σταγονίδια που προέρχονται απο το
τράβηγμα στο καζανάκι!!!

And the best for last.....Καί τελευταίο και καλύτερο...
Οι χελώνες μπορούν να ανασάνουν απο τον κώλο τους...


Αυτά για τώρα! :cool:

- Ο κόσμος είναι το μέρος όπου μας συμβαίνουν τα περισσότερα πράγματα. Το μυαλό είναι το μέρος όπου τα επεξεργαζόμαστε.
Επομένως: Κόσμος x Μυαλό = Ανταπόκριση.

- Κανείς δεν μπορεί να σας ελέγξει βρίσκοντας το κουμπί σας. Πρώτον, δεν έχετε κουμπιά και δεύτερον, αν είχατε, θα τα πατούσατε μόνοι σας.

- Η ζωή είναι σαν ένα παιχνίδι με την τράπουλα. Δεν έχει σημασία τι χαρτιά παίρνεις στο μοίρασμα,
αλλά ο τρόπος που επιλέγεις να παίξεις με αυτά.

- Το να κάνεις θετικές σκέψεις για μια αρνητική κατάσταση είναι ανόητο. Το να κάνεις αρνητικές και παράλογες σκέψεις για την ίδια κατάσταση είναι νοσηρό. Το να κάνεις αρνητικές και λογικές σκέψεις γι'αυτήν είναι σοφό και υγιές.

- Μη δίνεις ποτέ συμβουλές που δε θα ακολουθούσες ο ίδιος.

- Τα βάθρα προορίζονται για αγάλματα, όχι για ανθρώπους.

- Η πείρα πάντα διδάσκει, αλλά εμείς δεν προσέχουμε πάντα στο μάθημά της.

- Οι νόμοι μπορούν να εκδικηθούν την κακή συμπεριφορά, αλλά όχι και να την αποτρέψουν.

- Μη ψάχνεις για την ευτυχία. Καλύτερα βρες ένα στόχο που να έχει σημασία για σένα, και καθ'οδόν προς
την επίτευξή του ίσως βρίσκεται κι η ευτυχία.

- Δεν μπορείς να ζεις στο παρελθόν, αλλά μπορείς να χάνεις το χρόνο σου στο παρόν αναπολώντας το.

-Tο να <<ξεφύγεις απ' τον εαυτό σου>> είναι σχήμα λόγου. Μην προσπαθείς, αφού πάντα θα τον κουβαλάς μαζί σου.

- Αν υπάρχει ένας πλανήτης όπου βασιλεύουν ο νόμος και η δικαιοσύνη, τότε σίγουρα αυτός δεν είναι η Γη.

- Η αποτυχία έχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την επιτυχία, γιατί σου διδάσκει περισσότερα πράγματα.

- Προσοχή στις λέξεις <<πάντα>> και <<ποτέ>>, γιατί επιβάλλουν περιορισμούς. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν πρέπει ποτέ να λέμε <<πάντα>>, ούτε ότι πρέπει πάντα ν' αποφεύγουμε το <<ποτέ>>.    

Γιατί η μητέρες είναι υπέροχες

(... e-mail του Αντωνη...)

1. Προσπαθώ να βγώ από το ψυχολογικό αδιέξοδο, αλλά δε μπορώ να θυμηθώ από που μπήκα.

2. Διασκέδαση είναι η τέχνη να κουράζεσαι τις ώρες ανάπαυσης.

3. Η πείρα είναι μια χτένα που την αποκτάς όταν είσαι πια φαλακρός!

4. Δημοκρατία είναι 4 λύκοι και 1 πρόβατο να ψηφίζουν για φαγητό.

5. Αυτοί που κάνουν πως ξέρουν τα πάντα εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.

6. Το καλύτερο φάρμακο για το βήχα είναι η φασολάδα. Μετά θα φοβάσαι να βήξεις.

7. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να κερδίσει τη φυσική ηλιθιότητα.

8. Η ζωή χωρίζεται σε τρεις φάσεις: επανάσταση, περισυλλογή, τηλεόραση. Ξεκινάς να αλλάξεις τον κόσμο και καταλήγεις να αλλάζεις κανάλια.

9. Τη γυναίκα μου πάνω από όλα. Όλες τις άλλες από κάτω.

10. Μεγαλοφυΐα είναι κάποιος που σε μια παραλία γυμνιστών μπορεί να θυμάται φάτσες.

Για εκείνες τις στιγμές που το καυσαέριο τρυπάει τα ρουθούνια σου.
Για εκείνες τις στιγμές που δε θα ήθελες τίποτα άλλο από το να νιώσεις την άμμο ανάμεσα στα δάχτυλά σου.
Για εκείνες τις στιγμές που θα ήθελες να δεις τον ήλιο να χρωματίζει τη θάλασσα με ένα βαθύ πορτοκαλί.
Για εκείνες τις στιγμές που μυρίζεις το αλάτι της θάλασσας, ενώ βρίσκεσαι στο κέντρο της Ακαδημίας.
Για εκείνες τις στιγμές που το κεφάλι σου δε λέει να ξεκολλήσει από το γλυκό εκείνο φιλί, το μπλεγμένο με αλκοόλ και αλμύρα.
Για εκείνες τις στιγμές που νιώθεις το δροσερό αεράκι του Αιγαίου.
Για εκείνες τις στιγμές που τα πόδια σου είχαν ματώσει από το χορό και η παρέα είχε γίνει ένα.
Για όλες εκείνες τις στιγμές που θα θέλαμε να είμαστε κάπου αλλού.
Οι ίδιοι άνθρωποι, με τα ίδια πάθη, με σκοπό να κάνουμε τα ίδια λάθη.
Απλά κάπου αλλού...

Μάτια που κλαίνε να τα εμπιστεύεσαι, γιατί είναι ευαίσθητα ρομαντικά,

πίκρα και πόνο δεν θα ποτίσουν τη μικρή σου καρδιά.

Άμα ένα ψέμα σου το λένε πολλοί, πολλές φορές και για πολύ καιρό, τότε στο τέλος το πιστεύεις κι εσύ ο ίδιος, ότι αυτό είναι αλήθεια. Από μένα θ’ ακούς όμως μόνο την αλήθεια, όσο κι’ αν μας στενοχωρεί.

Μπορείς να ξεγελάσεις πολλούς για λίγο καιρό, ή λίγους για πολύ καιρό. Δεν μπορείς όμως να τους ξεγελάς όλους και για πάντα.

Είναι πιο εύκολα να θυσιάσεις τη ζωή σου γι’ αυτούς που αγαπάς από το να ζεις μαζί τους.

Οι άνθρωποι μοιάζουν με το κρασί. Ο χρόνος ξινίζει το άσχημο και βελτιώνει το καλό.

Μην ανησυχείς για τις ρυτίδες που εμφανίζονται στο πρόσωπό σου. Σιγουρέψου μόνο πως ο χαρακτήρας σου, μένει αρυτίδωτος.

Το σώμα μπορεί να δεθεί με δεσμά, ο νους όμως και η σκέψη ποτέ.

Ποτέ δεν είμαστε μόνοι παρά μόνο όταν το θελήσουμε οι ίδιοι. Και τότε είναι η πιο αβάσταχτη μοναξιά.

Ο καλός φοβάται το ψέμα, ο κακός την αλήθεια.

Η ομορφιά αρέσει στα μάτια, η καλοσύνη στη καρδιά. Η πρώτη είναι κόσμημα η δεύτερη θησαυρός.

Παντού υπάρχει νόμος στα μάτια όχι όμως, γι’ αυτό κι’ αν σε κοιτάζω , κανένα δεν πειράζω.

Μην βιαστείς να διαλέξεις φίλο. Και ακόμα περισσότερο μην βιαστείς να τον αλλάξεις.

Η αρχική συμπάθεια έγινε εκτίμηση, η εκτίμηση φιλία, η φιλία ανάγκη , η ανάγκη……….. εξερεύνησε τα πολύπλοκα ανθρώπινα αισθήματα.

Πώς να ξεχωρίσει κανείς ανάμεσα στα χιλιάδες σοκάκια του νου, το ένα και μοναδικό, το δύσβατο μα και αληθινό μονοπάτι της καρδιάς ;

Τα  καστανοπράσινά σου μάτια ρίχνουν βροχή από σπίθες .

Στο κόσμο που ζούμε αγωνίσθηκα να μη με ξελογιάσει το συμφέρον. Χρειάζομαι την ανθρωπιά μου.

Δεν θ’ αφήσω να πορευτείς μόνos σου.

Είναι μύθος ότι με τον καιρό λησμονάς, φαίνεται πως η μνήμη δεν βοηθάει ν’ απαλλαγείς, από τις πολύ βαθιές χαρακιές.

Μόνο η NAM YONG δεν έσταζε πάνω μου ούτε μισή σταγόνα δηλητήριο, ο πόνος της έδινε την άδεια για βιτριόλι, μα εκείνη βαστούσε λιακάδα και μπουνάτσα. Μόνο αυτή.

Θα στα πω σαν θύελλα.

Δεν ήθελα να γίνω ναυτικός, αλλά έκατσα στη θάλασσα. Τώρα δεν θέλω τη στεριά, αλλά το χώμα με διατάζει να παρουσιαστώ.

Ώρα μου.  Μερικοί της σειράς μου ζούμε ακόμη γιατί δεν καταλαβαίνουμε ποιο είναι το συμφέρον μας.

Πανάθεμά με είμαι ένα ξεφτισμένο καραβόσχοινο κουλουριασμένο μαζί σου και δίχως εσένα θα τα βρω σκούρα.

Ο δεσμός του έρωτα ζει ενώπιος  ενωπίω, στις κοντινές ανάσες, στις απευθείας σιωπές,  στις απευθείας κουβέντες, έστω και με το σταγονόμετρο, στα κατευθείαν αισθήματα που έχουν τη μυρωδιά, τη γεύση και τον ήχο της παρουσίας, και όχι τον απόηχο της απόστασης.

Σ’ αγαπώ σημαίνει σε υπολογίζω έρθεις δεν έρθεις, θα είμαι καλά και να είσαι καλά, γυρίσεις δε γυρίσεις.

Μη ντρέπεσαι για το φέρσιμό σου. Εγώ από μόνος μου αγκυροβόλησα στο βυθό της ζωής σου. Δεν καταδέχομαι να έχεις την ευθύνη εσύ , φρόντισα εγώ να γίνω ναυάγιο.

Εσύ κάνεις καλό και μόνο με τα μάτια σου, τα μάτια σου λαχταριστά και ολόδροσα, αμύθητης αξίας, είναι η καλή ζαριά μου.

Εικονίσματά μου η εικόνα σου, χαρτάκι που ακόμα αστράφτει επάνω του η πίστη μου και γυαλίζει η λησμονιά σου.

Προτού ξαπλώσω διαλέγω ένα όμορφο όνειρο και πάω στο κρεβάτι μ’ αυτό. Το πιο όμορφο όνειρό μου είσαι εσύ.

Ο καπετάνιος σου έχει ασημένια κύματα στο κεφάλι του, ένσημα για τα βαρέα και ανθυγιεινά της θαλάσσιας υπηρεσίας του.

 Στη ζωή, τρεις είναι οι  πιο σημαντικές κουβέντες που δύσκολα λέει κάποιος:

Σ΄ αγαπώ, Βοήθεια, Συγγνώμη

• Η σκέψη ότι πρέπει να είσαι τέλειος είναι λάθος - που αποδεικνύει ότι έτσι κι αλλιώς δεν είσαι τέλειος.
• Το μόνο παραγωγικό στοιχείο των σφαλμάτων του παρελθόντος είναι ότι μπορούμε να μάθουμε από αυτά. Η απαίτηση πως δεν θα έπρεπε ποτέ να τα είχαμε διαπράξει παρεμποδίζει τη διαδικασία της μάθησης.
• Το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που θα προσπαθήσουν να σε εκμεταλλευτούν ή να πατήσουν πάνω σου για να πετύχουν το σκοπό τους είναι κάτι το οποίο δεν μπορείς να αλλάξεις. Το αν θα το ανεχτείς όμως είναι στο χέρι σου.
• Το να απαιτείς με πείσμα να μην κάνεις λάθη είναι λάθος από μόνο του. Η λογική εναλλακτική είναι να προσπαθείς να μαθαίνεις από τα λάθη σου όταν, και όχι αν, αυτά συμβούν.
• Αν κάτι συνέβη, έπρεπε να συμβεί, γιατί όλες οι συνθήκες το προετοίμαζαν να συμβεί. Γι' αυτό το λόγο δεν έχει νόημα να επιμένεις ότι δεν έπρεπε να γίνει αυτό που έγινε. Αντίθετα, μάθε απ'αυτό για να μη σου ξανασυμβεί στο μέλλον.
• Με το να εξαρτάσαι από κάποιον υποβιβάζεις τον εαυτό σου.
• Αν μονάχα δίνεις σε μια σχέση, θα καταλήξεις να κρατάς κακία στον άλλο που μόνο παίρνει. Μην του κρατάς κακία όμως, γιατί χωρίς να το συνειδητοποιήσεις τον έχεις εκπαιδεύσει να περιμένει μόνο να πάρει από σένα, χωρίς να δίνει τίποτα πίσω.
• Αν δεν νιώθεις άνετα με τον εαυτό σου όταν είσαι μόνος, θα δυσκολευτείς να νιώσεις άνετα με τους άλλους, γιατί η σκέψη ότι είσαι με τους άλλους για να αποφύγεις το φόβο της μοναξιάς θα σε κάνει να τρέμεις μήπως σε εγκαταλείψουν. Το να ξεπεράσεις το φόβο της μοναξιάς θα σε βοηθήσει να νιώθεις πιο άνετα με τους άλλους.
• Όλοι οι νηστικοί πείνασαν, όλοι οι τεμπέληδες βαρέθηκαν να κάθονται, όλοι οι ερωτικά απογοητευμένοι ξαναερωτεύτηκαν......

• Έχουμε πλατύτερους δρόμους , αλλά στενότερες αντιλήψεις.
• Ξοδεύουμε πολλά , αλλά έχουμε λίγα.
• Αγοράζουμε πολλά ,αλλά απολαμβάνουμε λίγα.
• Έχουμε μεγαλύτερα σπίτια και μικρότερες οικογένειες
• Περισσότερες ανέσεις ,αλλά λιγότερο χρόνο.
• Έχουμε περισσότερα πτυχία , αλλά λιγότερους λογικούς ανθρώπους.
• Περισσότερη γνώμη ,μα λιγότερη κρίση.
• Έχουμε πολλούς ειδήμονες ,αλλά περισσότερα προβλήματα.
• Πολλαπλασιάζουμε τα υπάρχοντά μας και μειώνουμε τις αξίες μας.
• Μιλάμε πολυ, αγαπάμε σπάνια και μισούμε συχνά.  
• Μάθαμε πως θα εξασφαλίζουμε τα προς το ζήν , αλλά δεν  μάθαμε να ζούμε!
• Προσθέσαμε χρόνια στην ζωή μας , αλλά όχι ζωή στα χρόνια μας.
• Διανύσαμε την απόσταση Γή-Φεγγάρι , αλλά δυσκολευόμαστε να διασχίσουμε ένα δρόμο για να συναντήσουμε τον γείτονά μας.
• Κατακτήσαμε το διάστημα και χάσαμε τον δικό μας πλανήτη.
• Διασπάσαμε το άτομο , αλλά όχι τις προκαταλήψεις.
• Έχουμε υψηλότερα εισοδήματα ,αλλά χαμηλότερες ηθικές αξίες.
• Ζούμε στην εποχή των υψηλών κερδών και των ρηχών ανθρώπινων σχέσεων.
• Υπάρχουν περισσότερα τρόφιμα , αλλά χειρότερη διατροφή.
• Κτίζουμε πολυτελή σπίτια , αλλά διαλύουμε την οικογένεια.
• Η βιτρίνα της ζωής μας φαίνεται πλούσια και γεμάτη , η αποθήκη της όμως είναι έρημη και άδεια.

Η κατάρρευση των κομουνιστικών καθεστώτων ανέτρεψε την πολιτική ισορροπία στην Ευρώπη αλλά και ιδιαίτερα στα Βαλκάνια, δημιουργώντας μία καινούργια πραγματικότητα προς την οποία η Ελλάδα, λόγω της θέσης της, θα έπρεπε να προσαρμοσθεί και φυσικά να αναλάβει κάποιο ρόλο πρωτοβουλίας. Όμως οι πολιτικοί της χώρας δεν το αντελήφθησαν και δεν το εκμεταλλεύτηκαν. Κι΄αυτό ήταν ένα μεγάλο σφάλμα τα αποτελέσματα του οποίου θα άρχιζαν να διαφαίνονται πολύ σύντομα.

Στον Καναδά και συγκεκριμένα στο Τορόντο, βρίσκεται η μεγαλύτερη και πλέον οργανωμένη μειονότητα των Σκοπίων. Η οργάνωση κρούσης αυτής της μειονότητας με την ονομασία “Τα παιδιά του Αιγαίου”είναι η πλέον μαχητική και αδιάλλακτη ως προς την ονομασία του κρατιδίου και είναι αυτή που επηρεάζει και την εξωτερική πολιτική των Σκοπίων. Πρόκειται για μία οργάνωση η οποία βαρύνεται με σημαντική δράση εναντίον της Ελλάδας. Την περιοχή αυτή λοιπόν και τους ανθρώπους αυτούς επέλεξε η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας να επισκεφτεί προκειμένου να έχει κάποιες  συζητήσεις και διαβουλεύσεις μαζί τους και να πετύχει κάποιον συμβιβασμό αναφορικά με το πρόβλημα της ονομασίας

Στα μέσα του 1992 φτάνει στο Τορόντο του Καναδά ο στρατηγός Γριλλάκης απεσταλμένος του τότε πρωθυπουργού Κων. Μητσοτάκη με την εμπιστευτική εντολή να συναντηθεί με τους υπευθύνους της Καναδικής κυβέρνησης και εκπροσώπους των εκεί Σκοπιανών οργανώσεων προκειμένου να βρεθεί μία συμβιβαστική λύση του προβλήματος της ονομασίας. Παρ΄όλες τις αντιρρήσεις των Καναδικών αρχών, με την μεσολάβηση κάποιου  έγκριτου Ελληνοκαναδού δημοσιογράφου, οι Καναδοί υποχώρησαν και δέχτηκαν να καθίσουν στη θέση του διαιτητή – παρατηρητή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Μετά από μία πολύωρη θυελλώδη συζήτηση και παρά την αδιαλλαξία των Σκολιανών επιτευχθεί και έγινε αποδεκτή και από τα δύο μέρη η ονομασία του κρατιδίου να είναι Nova Macedonia ενώ συμπληρωματικά υπήρχαν και όλες οι διαβεβαιώσεις για το απαραβίαστο των συνόρων, την εξάλειψη των αλυτρωτικών τάσεων, το θέμα Μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα και άλλα που λειτουργούσαν υπέρ της Ελλάδας.

Μπορεί να πει κανείς ότι στο Τορόντο το 1992 η Ελλάδα πέτυχε αυτό που ήθελε.
Όταν ανακοινώθηκαν στο ελληνικό Κοινοβούλιο και στον λαό όλα αυτά οι αντιδράσεις μόνο με μία εσωτερική επανάσταση θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν. Στο εσωτερικό της Ελλάδας αλλά και στο εξωτερικό, εκεί που υπήρχαν μεγάλες ομάδες Ομογενών, παρουσιάστηκε ένα ξέσπασμα εθνικού εγωισμού που ξέφυγε από τις πραγματικές του διαστάσεις. Ο ανεξέλεγκτος υπερπατριωτισμός των Ελλήνων για μία ακόμη φορά λειτούργησε αρνητικά. Οι αλυσιδωτές αντιδράσεις αλλά και τα κομματικά συμφέροντα  οδήγησαν την κυβέρνηση Μητσοτάκη σε παραίτηση και πετάχτηκαν στον κάλαθο των άχρηστων όλα όσα στην συνάντηση του Τορόντο είχαμε πετύχει. Δεκαπέντε χρόνια μετά η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας θα παρακαλάει τους Σκοπιανούς να δεχτούν αυτά που τότε μας αυτοί μας προσέφεραν και εμείς τα πετάξαμε.

Το 1993 την διακυβέρνηση της Ελλάδας αναλαμβάνει το ΠΑΣΟΚ με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Μία από τις πρώτες ενέργειες της νέας κυβέρνησης ήταν η διακοπή των διαπραγματεύσεων με τα Σκόπια και η αποχώρηση της Ελλάδας από τις δεσμεύσεις της
με την Ενδιάμεση Συμφωνία. Ήταν το πρώτο τραγικό λάθος από μία σειρά λάθη που θα ακολουθήσουν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.   

Σύμφωνα με τις δεσμεύσεις, που περιέκλειε το περιεχόμενο της Ενδιάμεσης αυτής Συμφωνίας, και μετά την αποδέσμευση της Ελλάδας από αυτήν, τα Σκόπια αυτομάτως αποκτούσαν το δικαίωμα να διατηρήσουν την συνταγματική τους ονομασία Δημοκρατία της Μακεδονίας και να ζητήσουν την αναγνώριση του ονόματός τους, έστω και με διμερείς συμφωνίες. Ουσιαστικά για μία ακόμη φορά η Ελλάδα έδινε την ευκαιρία στους Σκοπιανούς να κινούνται μόνοι τους μέσα στον διεθνή χώρο. Κάτι που το εκμεταλλεύτηκαν έξυπνα, σωστά και φυσικά με μεγάλα οφέλη τα οποία τώρα η Ελλάδα αγωνίζεται να τα παραμερίσει πάλι με κινήσεις, που κάθε άλλο παρά το συμφέρον της χώρας εξυπηρετούν. Ήδη σήμερα 120 από τις 170 χώρες του ΟΗΕ έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια με την ονομασία Δημοκρατία της Μακεδονίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά ανάμεσά τους.

Το 1994 η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου προχωράει σε οικονομικό εμπάργκο προς τα Σκόπια. Ήταν μία ενέργεια σκληρή και χαρακτηρίστηκε εγκληματική από άλλα κράτη που εγκληματούν πολύ περισσότερο κατά της ανθρωπότητας. Ήταν όμως, όπως αποδείχτηκε, ο μόνος τρόπος που θα μπορούσε να συνετίσει τους Σκοπιανούς. Το λίγο χρόνο που κράτησε το εμπάργκο, το κρατίδιο αυτό κυριολεκτικά πλησίασε τον αφανισμό.

Με την επέμβαση των Αμερικανών το εμπάργκο θα αρθεί αλλά οι Σκοπιανοί από την ίδια στιγμή θα δείξουν ότι δεν έχουν σκοπό να αλλάξουν τακτική στο θέμα της ονομασίας.

Η νέα αντίδραση της Ελλάδας αυτή τη φορά θα προέλθει από τον βιομηχανικό κόσμο. Αρκετοί Έλληνες βιομήχανοι, κυριολεκτικά θα σηκώσουν τις βιομηχανίες τους και θα τις μεταφέρουν στα Σκόπια. Για μία ακόμη φορά το χρήμα θα παραμερίσει την πατρίδα. Περιοχές ευαίσθητες όπως η Θράκη και η Μακεδονία θα ερημώσουν βυθισμένες στην ανεργία ενώ τα Σκόπια θα ευημερούν οι Έλληνες βιομήχανοι θα θησαυρίζουν.

Δεκαπέντε και πλέον χρόνια τώρα, το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων βρίσκεται στην εποχή Νίμιτς. Και μέσα σ΄αυτή την υποκριτική εποχή είναι αναγκασμένη και η Ελλάδα να χορεύει. Οι μέχρι τώρα προτάσεις του πρώην Αμερικανού διπλωμάτη Νίμιτς ως μεσολαβητή του ΟΗΕ αντί να οδηγούν σε μία διευθέτηση κρατούν το ζήτημα ουσιαστικά ανοιχτό σε κάθε είδους ιμπεριαλιστική παρέμβαση.

Πολιτικός καριέρας των ΗΠΑ ο Νείμεις, είναι επόμενο να κινείται μέσα στα πλαίσια των πολιτικών συμφερόντων της Ουάσιγκτον. Και να ενεργεί σύμφωνα με τα συμφέροντα των ΗΠΑ τα οποία δεν είναι άλλα από της εδραίωσή τους στην ευαίσθητη περιοχή των Βαλκανίων ενάντια στη Ρωσία, που και αυτή προσπαθεί να εδραιώσει τη θέση στην περιοχή αυτή.  Όμως παρ΄όλη την ικανότητα στην διπλωματία που διαθέτει ο Μάθιους Νίμιτς, δεν κατέστη δυνατόν να κάμψει την αδιαλλαξία των Σκοπιανών. Απλούστατα διότι αυτό είναι κάτι που δεν συμφέρει το παιγνίδι των Αμερικανών. Όμως και από μέρους της Ελλάδας στο θέμα αυτό – και να το πω για ακόμη μία φορά – διαπράχτηκαν τραγικά λάθη. Τα ίδια λάθη που είχε κάμει η εξωτερική πολιτική της χώρας μας και στο πρόβλημα της Κύπρου.

Πάνω στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων διαφαίνεται μία κάποια υποκρισία των ΗΠΑ. Κι΄αυτό συνάγεται από το γεγονός, ότι ενώ αναγνώρισε μονομερώς τη γειτονική χώρα με το συνταγματικό της όνομα, τώρα παρουσιάζονται ως πρεσβευτές καλής

θελήσεως για να βρεθεί λύση στο όνομα. Είναι ο ρόλος που πάντοτε παίζεται σε βάρος της Ελλάδας από αυτούς που θέλουν - και εμείς τους επιτρέπουμε - να παρουσιάζονται στο πολιτικό προσκήνιο της χώρας μας  με το προσωπείο του προστάτη, του φίλου, του σύμμαχου. Ίσως αυτό να είναι μία ιδιαιτερότητα που παρουσιάζει η Ελλάδα λόγω της γεωγραφικής της θέσης. Άλλωστε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε πει κάποτε. “Η κρίσιμη γεωγραφική θέση της χώρας μας, την υποχρέωνε όχι μόνο να δέχεται, αλλά πολλές φορές και να επιζητεί την προστασία των Μεγάλων.”

Τον Μάρτιο του 2004 μετά από απουσία σχεδόν είκοσι χρόνων από την εξουσία, η Νέα Δημοκρατία με τον Κώστα Καραμανλή αναλαμβάνει την διακυβέρνηση της χώρας. Μέσα στα πάρα πολλά προβλήματα που παραλαμβάνει η νέα ηγεσία, είναι και το πρόβλημα της ονομασίας του κρατιδίου των Σκοπίων. Ο Καραμανλής τόσο προεκλογικά όσο και από την θέση του Πρωθυπουργού υπόσχεται πως “...στο θέμα της ονομασίας  
των Σκοπιών θα επιζητήσουμε να δοθεί η λύση που να διασφαλίζει την εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας, της Μακεδονίας μας και την ιστορία μας.”
Τον ίδιο καιρό το θέμα της ανεξαρτησίας του Κοσσόβου από την Σερβία είχε πλέον πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Οι αλβανόφωνοι Κοσσοβάροι με τις παροτρύνσεις των ξένων συμφερόντων επιζητούν την απόσπαση της περιοχής τους από την Σερβία και την ανακήρυξή του σε ανεξάρτητο κράτος. Αρχίζουν οι διμερείς συνομιλίες Αλβανών –Σέρβων υπό την επιτήρηση Επιτροπής του ΟΗΕ η οποία λόγω της συμμετοχής ενός Αμερικανού, ενός Ρώσσου και ενός εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης παίρνει την ονομασία Τρόϊκα Φυσικά οι συζητήσεις θα καταλήξουν σε αδιέξοδο αφού αυτό συμφέρει τους ενδιαφερόμενους αφέντες.

Στην κίνηση αυτή, της ανεξαρτησίας του Κοσσόβου, η Αλβανία, αλλά και οι αλβανόφωνοι των Σκοπίων δεν μένουν αμέτοχοι. Το όραμα της Μεγάλης Αλβανίας αρχίζει να διαφαίνεται πλέον καθαρά στο πολιτικό προσκήνιο των Βαλκανίων. Για μία ακόμη φορά στην ιστορία της η ευαίσθητη αυτή περιοχή μοιάζει να προετοιμάζει έναν ακόμη πόλεμο. Κάτι το οποίο έγκυροι αναλυτές δεν το αποκλείουν.

Το θέμα της ανεξαρτησίας του Κόσσοβου εκ των πραγμάτων συνδέεται πλέον με τις εξελίξεις των διαπραγματεύσεων των δύο πλευρών – Ελλήνων και Σκοπιανών - για την ονομασία των Σκοπίων. Είναι ένα πολιτικό επακόλουθο όχι μόνο λόγω της θέσης των δύο κρατών στην ευρύτερη περιοχή αλλά και διότι τα συμφέροντα των μεγάλων σε όλη αυτή την υπόθεση ευνοούνται με την σύνδεση αυτή. Η ανεξαρτησία του Κοσσόβου θα ευνοήσει τα σχέδια τους και τα Σκόπια μοιραία θα ακολουθήσουν τις εξελίξεις. Απλά διότι δεν θα μπορούν  να κάμουν αλλιώς αφού οι προστάτες τους θα τα εγκαταλείψουν  σαν άχρηστα πλέον, όταν ολοκληρωθούν τα σχέδιά τους. 

Δεν είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς ποιοι και για ποιους λόγους έχουν ξεκινήσει το τόσο επικίνδυνο αυτό παιγνίδι. Τα συμφέροντα των δύο μεγάλων, Αμερικής και Ρωσίας επέλεξαν την ευαίσθητη περιοχή των Βαλκανίων για την μεγάλη αντιπαράθεσή τους.

Μέσα σε όλον αυτόν τον καταιγισμό των εξελίξεων η ελληνική εξωτερική πολιτική επιλέγει σαν λύση την άσκηση του βέτο στην επικείμενη τον Φεβρουάριο συνέλευση του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, προκειμένου να μελετηθεί εκεί η είσοδος στον οργανισμό αυτόν αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση της Σερβίας, της Αλβανίας και των Σκοπίων. Μπρος στην συνεχιζόμενη αδιαλλαξία των Σκοπιανών ο Καραμανλής σας μόνη λύση βλέπει την άσκηση του βέτο. Θα μπορέσει όμως να πραγματοποιήσει τις δηλώσεις του ή
μάλλον την απειλή του; Θα τον αφήσουν οι Αμερικανοί αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση της οποίας τα περισσότερα μέλη – κράτη της όχι μόνο βλέπουν σαν ένα πιθανό μέλος τα Σκόπια αλλά ήδη τα έχουν αναγνωρίσει την με την συνταγματική τους ονομασία;

Το τελευταίο ταξίδι του Μάθιους Νίμιτς στην περιοχή των Βαλκανίων αλλά και η επίσκεψή του σε Σκόπια και Αθήνα και οι συναντήσεις του με τους Σκοπιανούς πολικούς δεν έφεραν καμιά  αλλαγή στο σκηνικό. Οι Σκοπιανοί είναι αμετακίνητοι από τη θέση τους. Ο Φεβρουάριος όπου θα γίνει η συνεδρίαση του ΝΑΤΟ  αλλά και της Ευρωπαϊκής  Ένωσης είναι πολύ κοντά.

Στις 17 Μαΐου του 2007 στην εφημερίδα Καθημερινή Αθηνών δημοσιεύεται ένα άρθρο του Αλέξη  Παπαχελά με τον τίτλο “O Loser των Βαλκανίων.” Στο άρθρο του αυτό, που ξεσήκωσε θύελλες αντιδράσεων σε όλη την Ελλάδα, ο καταξιωμένος αυτός δημοσιογράφος αναφέρει το πρόβλημα της ονομασίας των Σκοπίων σαν “χαμένο από χέρι για την Ελλάδα.” Προσωπικά θα συνταχτώ με την γνώμη του. Το θέμα από καιρό για την Ελλάδα έχει χαθεί. Όχι μόνο για την αρνητική τόσα χρόνια εξωτερική πολιτική της Ελλάδας πάνω σ΄αυτό το θέμα, αλλά και γιατί στην περιοχή των Βαλκανίων από χρόνια πλέον έχουν αρχίσει να χαράσσονται τα Αμερικανικά συμφέροντα. Αυτό σημαίνει ότι όλα πλέον θα κινούνται σύμφωνα με όσα η Ουάσιγκτον επιθυμεί και την συμφέρουν. Και η Ουάσιγκτον, για τα συμφέροντά της, επιθυμεί να γίνει το χατίρι των Σκοπιανών. Γιά πόσο διάστημα όμως; Φυσικά για όσο χρειάζεται τους Σκοπιανούς στο παιγνίδι της.

Σε ένα άλλο σημείο του άρθρου του ο Αλέξης Παπαχελάς αναφέρει. “Τα υπαρκτά θέματα ασφάλειας  (της Ελλάδας) έχουν να κάνουν με την Τουρκία και εν δυνάμει  με το φαινόμενο του αλβανικού εθνικισμού.” Και σ΄αυτό το σημείο θα συμφωνήσω μαζί του. Ο αλβανικός εθνικισμός είναι ένα θέμα υπαρκτής ασφάλειας που ανησυχεί σοβαρά την Ελλάδα και που η εξωτερική της πολιτική το έχει εντοπίσει αλλά αδυνατεί να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες αντιμετώπισής του.

Με βάση τις προβλέψεις έγκυρων πολιτικών αναλυτών οι καθοριστικές εξελίξεις στα Βαλκάνια θα αρχίσουν να διαφαίνονται αμέσως μετά την ανεξαρτησία του Κόσσοβου και την ανακήρυξή του σε ανεξάρτητο κράτος. Κι΄αυτό έχει προγραμματιστεί να γίνει μέσα στην άνοιξη. Είναι επόμενο η Σερβία, με την συμπαράσταση της Ρωσσίας, να αντιδράσει για να μην δεχτεί μία ακόμη μείωση των εδαφών της. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την χρησιμοποίηση όπλων στην αντίδραση αυτή. Αλλά και από μέρους των Αλβανών είναι δεδομένο ότι στις διενέξεις τους στο εσωτερικό του Κόσσοβου θα χρησιμοποιηθούν τα όπλα. Η αρχή για την δημιουργία της μεγάλης Αλβανίας, το κύριο ζητούμενο από τις ΗΠΑ στην περιοχή των Βαλκανίων, θα ξεκινήσει. Φυσικό επόμενο θα είναι στο παιγνίδι αυτό να εμπλακεί και η αλβανική μειονότητα των Σκοπίων και το πιο πιθανό να ζητούν την ενσωμάτωση του κρατιδίου με το Κόσσοβο οπότε στους Σκοπιανούς θα είναι πλέον μία γλυκιά ανάμνηση η ονομασία  Δημοκρατία της Μακεδονίας. Όλα αυτά βέβαια με τις ευλογίες των ΗΠΑ αλλά και τις ευχές της Αλβανίας την οποία ο κ. Μπους για τον λόγο αυτόν την είχε επισκεφθεί προ μηνών με την..... ιδιότητα του ήρωα (;)

Στην άλλη μεριά βρίσκεται η Τουρκία η οποία χωρίς να συμμετέχει ενεργά στο παιγνίδι αυτό το παρακολουθεί άγρυπνα περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να αποκομίσει κάποια οφέλη πάντοτε με τον προσφιλή της τρόπο, της αρπαγής. Πρόσφατα φρόντισε να προετοιμάσει τους Μουσουλμάνους της Θράκης με την επίσκεψη εκεί του Υπουργού κ.Αλί Μπαμπατζάν ο οποίος σαν ιδιοκτήτης της ελληνικής Θράκης ξεσήκωσε τους κατοίκους της περιοχής, όπου καταστρατηγώντας συνθήκες και συμφωνίες, τους ονόμασε Τούρκους και τους παρότρυνε να διεκδικούν τα δικαιώματα τους σαν Τούρκοι. Ένας αφέντης Τούρκος στο δικό μας μαντρί. Δυστυχώς για μία ακόμη φορά η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας με το πρόσωπο της κ. Μπακογιάννη, δέχτηκε αδιαμαρτύρητα ένα ακόμη χαστούκι. Αλλά και από μέρους της κυβέρνηση και όλου του πολιτικού κόσμου στο σύνολό του δεν υπήρξε καμιά αξιοπρεπής αντίδραση. Σημεία των καιρών.

Βέβαια στο προσκήνιο υπάρχει και η Βουλγαρία η οποία ακόμη μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έχει διατυπώσει κάποιο ρόλο στο παιγνίδι των Βαλκανίων. Όμως τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Συμπερασματικά στα Βαλκάνια το πολιτικό παιγνίδι των Αμερικανών και των Ρώσων βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο των εξελίξεων. Όλα θα κριθούν την ερχόμενη άνοιξη με την συνεδρίαση του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι και την ανακοίνωση της ανεξαρτησίας του Κόσσοβου, την οποία θα ακολουθήσει μία σειρά αναγνωρίσεων με πρώτες τις ΗΠΑ και τις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα ακολουθήσει η διαμόρφωση της Μεγάλης Αλβανίας ακόμη και με το σφύριγμα των οβίδων αν κριθεί απαραίτητο. Τα σύνορα στα Βαλκάνια θα αλλάξουν οπωσδήποτε σε βάρος της Ελλάδας. Τι θα κάνει η κυβέρνηση Καραμανλή;

Ένα βέτο δεν αρκεί. Απλούστατα διότι δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί. Αν ο Καραμανλής το χρησιμοποιήσει θα βρει οπωσδήποτε απέναντί του τους Αμερικανούς. Αν δεν το χρησιμοποιήσει θα βρει απέναντί του τον Ελληνικό λαό. Κάποιος θα πρέπει να πληρώσει τα λάθη που έγιναν.  

Το “Μακεδονικό Ζήτημα,” όπως καθιερώθηκε να ονομάζεται στη διεθνή πολιτική το εδαφικό πρόβλημα της ευρύτερης περιοχής της Μακεδονίας, δεν είναι ένα θέμα που προέκυψε στις μέρες μας. Οι ρίζες του είναι πάρα πολύ παλιές αλλά, ουσιαστικά μπορεί να πει κανείς, πως ξεκινάει το 1870 με την ίδρυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας, μίας οργάνωσης με καθαρά πνευματική διοίκηση, η οποία με την έκδοση του φιρμανιού της στις 10 Μαρτίου του ιδίου έτους, τυπικά επισημοποίησε και διαμόρφωσε το Μακεδονικό Ζήτημα σαν ένα θέμα διεθνούς ενδιαφέροντος.

Όμως το 1873 ιδρύεται η βουλγαρική Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση, (ΙΜΡΟ), γνωστή ως “Κομιτάτο”το οποίο, το 1887 χρηματοδοτήθηκε, για τους σκοπούς του, με τέσσερα εκατομμύρια  χρυσά φράγκα από τον κρατικό προϋπολογισμό της Σερβίας. Σκοπός της Οργάνωσης αυτής ήταν η δημιουργία μίας αυτόνομης και αδιαίρετης Μακεδονίας. Βέβαια αν η οργάνωση αυτή πετύχαινε τους σκοπούς της η Μακεδονία θα ενωνότανε με την Βουλγαρία

Η όλη κίνηση σχετικά με το Μακεδονικό Ζήτημα κορυφώνεται το καλοκαίρι του 1903 όπου ανήμερα της γιορτής του Προφήτη Ηλία πραγματοποιήθηκε η εξέγερση, γνωστή με την ονομασία “ Ιλιντεν”  Η εξέγερση αυτή είχε σαν αποτέλεσμα την καταστροφή πολλών ελληνικών κοινοτήτων στην ευρύτερη περιοχή, ενώ παράλληλα παρουσίασε έντονο τον κίνδυνο να χαθεί η ελληνική Μακεδονία.

 Όλα αυτά οδήγησαν τον ελληνισμό σε μία γενική κινητοποίηση. Έτσι το 1904 άρχισε ο Μακεδονικός αγώνας. Είχε προηγηθεί η υπογραφή της Συνθήκης του Βερολίνου την

1^η Ιουλίου του 1878 η οποία  προέβλεπε τη συμφωνία της Ελλάδας με την Οθωμανική Αυτοκρατορία αναφορικά με την χάραξη των συνόρων της Θεσσαλίας και της Ηπείρου, κάτι που ποτέ δεν έγινε αφού το πρωτόκολλο της Συνθήκης, με τις ασάφειες που περιείχε, άφηνε πολλές εκκρεμότητες στο θέμα της ταχτοποίησης των συνόρων. Έτσι η Ελλάδα αναγκάστηκε να συνεχίσει τον ξεσηκωμό των Ελλήνων της δυτικής Μακεδονίας. Η Συνθήκη του Βερολίνου, με τις ασάφειες και τις εκκρεμότητες, που περιέκλειε στο πρωτόκολλό της, μπορεί κανείς να πει, ότι έδωσε την αφορμή συγκρούσεων ανάμεσα στα ενδιαφερόμενα για την Μακεδονία, κράτη.

Ουσιαστικά, από την πλευρά της Ελλάδας, ο Μακεδονικός αγώνας άρχισε το 1900 με την ίδρυση του ελληνικού “Μακεδονικού κομιτάτου”σκοπός του οποίου ήταν η εμψύχωση του ελληνόφωνου πληθυσμού της Μακεδονίας,  που εδοκιμάζετο από την δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Ένας από τους πρωτεργάτες του Μακεδονικού κομιτάτου ήταν ο Παύλος Μελάς.  Κατά τη διάρκεια του αγώνα αυτού εθελοντικά σώματα από το ελεύθερο ελληνικό κράτος, από την Κρήτη και άλλες περιοχές δίνοντας σκληρές μάχες με τους Βούλγαρους κατάφεραν να διατηρήσουν τον ελληνικό χαρακτήρα σε όλη την περιοχή της κεντρικής και νότιας Μακεδονίας.

Ο Μακεδονικός αγώνας που διήρκεσε τέσσερα χρόνια κατάφερε να επιτύχει ένα μεγάλο πλήγμα στην επέκταση του βουλγαρικού  προσηλυτισμού των κατοίκων της περιοχής. Οι νεκροί και από τις δύο πλευρές υπήρξαν πάρα πολλοί ενώ έχει περάσει στην ιστορία η τραγική δολοφονία του Παύλου Μελά. Ο Μελάς σκοτώθηκε στην Σιάτιστα στις 13Οκτωβρίου 1904, προδοθείς από τον Βούλγαρο κομιτατζή Μήτρο Βλάχο και αφού κυκλώθηκε από τούρκικο απόσπασπασμα 150 ανδρών και έδωσε μάχη επί δύο ώρες.

Εν τω μεταξύ, πάνω από το χώρο των Βαλκανίων τα πρώτα σύννεφα των Βαλκανικών πολέμων θα φανούν κάπως νωρίς. Αυτό θα οδηγήσει όλους τους εμπλεκόμενους στο Μακεδονικό Ζήτημα σε κάποια στάση αναμονής. Γνωρίζουν ότι με το τέλος των πολέμων πολλά πράματα θα πάρουν μία κάποια άλλη θέση. Έτσι προτιμούν να περιμένουν.

Πράγματι στις 8 Οκτωβρίου του 1912 αρχίζει ο πρώτος Βαλκανικός Πόλεμος και τελειώνει στις 30 Μαΐου του 1913. Με διακοπή ενός μόνο μηνός, στις 29 Ιουνίου 1913 αρχίζει ο Δεύτερος ο οποίος έχει την μικρή διάρκεια του ενός μηνός. Τελειώνει στις 30 Ιουλίου του 1913 και παράλληλα, σχεδόν αμέσως αρχίζει η συνδιάσκεψη του Βουκουρεστίου η οποία στις 10 Αυγούστου εκδίδει το σχετικό πρωτόκολλο με το οποίο παραχωρείται στην Ελλάδα το 51% των εδαφών της Μακεδονίας ενώ η Σερβία παίρνει το 39% και η Βουλγαρία το 10% και, υποτίθεται ότι το πρωτόκολλο αυτό, τις δεσμεύει από τις οποιεσδήποτε μελλοντικές διεκδικήσεις. Όμως το πρωτόκολλο του Βουκουρεστίου, σύμφωνα με το Διεθνές Πολιτικό Δίκαιο, σε έξη χρόνια από σήμερα, το 2013, χάνει κάθε ισχύ του. Τι θα γίνει τότε; Ποιες απαιτήσεις θα εγείρουν τα Σκόπια; Ποια θέση θα πάρει η Βουλγαρία; Πως θα κινηθεί η Αλβανία;

Τα εμπλεκόμενα μέρη φάνηκε  να ικανοποιούνται με το αποτέλεσμα του πρωτοκόλλου του Βουκουρεστίου αλλά, όπως θα αποδειχτεί σύντομα, μάλλον επιφανειακά. Άλλωστε τα διεθνή πολιτικά γεγονότα δεν τους επιτρέπουν καμιά κίνηση αφού ο Πρώτος Παγκόσμιος πόλεμος είναι προ των πυλών. Επιφανειακά το Μακεδονικό Ζήτημα φαίνεται να παραμένει σε μία κάποια αδράνεια. Όχι όμως και στην πραγματικότητα. Η Σερβία συνεχίζει να κινείται για μία ανεξάρτητη Μακεδονία. 

Ένα χρόνο μετά το τέλος των Βαλκανικών πολέμων και συγκεκριμένα την 28^η  Ιουνίου του 1914, δολοφονείται στο Σεράγεβο ο πρίγκηπαs της Αυστρίας Φερδινάνδος.
Η δολοφονία αυτή έχει χαρακτηριστεί από τους ιστορικούς, κι΄αυτό είναι η αλήθεια, σαν ο σπινθήρας που άναψε την φωτιά του Α! Παγκόσμιου πολέμου. Έτσι την 28^η Ιουλίου 1914 η Αυστρία κηρύσσει τον πόλεμο στη Σερβία και ο Α! Παγκόσμιος πόλεμος έχει αρχίσει. Τέσσερα χρόνια θα κρατήσει ο πόλεμος αυτός, ο οποίος θα τελειώσει την 11^η  Νοεμβρίου του 1918. Όχι όμως και γιά την Ελλάδα, η οποία θα εμπλακεί στην περιπέτεια της Μικρασιατικής εκστρατείας, η οποία θα τελειώσει στις 2 του Σεπτέμβρη του 1922 με την οπισθοχώρηση της ντροπής, με 1.500.000 ξεριζωμένους και ένα πλήθος οικονομικών προβλημάτων.

Την κρίσιμη εκείνη περίοδο η Ελλάδα, αντιμέτωπη στη συνδιάσκεψη της Λωζάνης με μία Τουρκία που είχε υπερβολικές απαιτήσεις, στρέφεται προς τα γειτονικά της κράτη ζητώντας κάποια στήριξη. Όμως τόσο για την Σερβία όσο και για την Βουλγαρία το Μακεδονικό Ζήτημα συνέχιζε να υπάρχει. Έτσι και τα ανταλλάγματα της υποστήριξης ήσαν κάτι που η Ελλάδα δεν θα μπορούσε ποτέ να δεχτεί.

Σερβία και Βουλγαρία ζητούσαν να αναγνωριστεί η Θεσσαλονίκη σαν Σερβικό έδαφος, κυριαρχικές παραχωρήσεις στη σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης-Γευγελή, αναγνώριση σε σερβική μειονότητα των σλαβόφωνων της Δυτικής Μακεδονίας και πολλά άλλα. Φυσικά η Ελλάδα αρνήθηκε όλες αυτές τις απαιτήσεις και απόμεινε μόνη της να σηκώσει το σταυρό του μαρτυρίου της.

Τότε ήταν που η Σερβία ξεκίνησε μία μεγάλη δυσφημιστική εκστρατεία σε βάρος της Ελλάδας σε πολλά επίπεδα.

Τον Μάρτη του 1924 συνέρχεται η Σύνοδος της Βαλκανικής Κομουνιστικής Ομοσπονδίας η οποία αποδέχτηκε επίσημα την βουλγαρική θέση για την ίδρυση της

“ Ενιαίας και ανεξάρτητης Μακεδονίας” Δυο μήνες αργότερα, τον Μάιο του ιδίου έτους, θα γίνει το 5^ο Παγκόσμιο Συνέδριο της Κομιντέρν το οποίο και θα επικυρώσει την απόφαση της Βαλκανικής Κομουνιστικής Ομοσπονδίας. Στο Συνέδριο αυτό εκπροσωπείτο και το Κ.Κ. Ελλάδας με τους Παντελή Πουλιόπουλο και Σεραφείμ Μάξιμο, δύο από τα πλέον επιφανή και αξιόλογα στελέχη που παρουσίασε στην ιστορία του το ΚΚΕ. Οι Έλληνες εκπρόσωποι θα αποδεχτούν την απόφαση του Συνεδρίου, για να μην κατηγορηθεί το ΚΚΕ ότι διασπά το διεθνές κομουνιστικό κίνημα, όπως δικαιολογήθηκαν αργότερα, αλλά κάποια στιγμή θα αποσύρουν την αποδοχή τους από την απόφαση αυτή και ο μεν Πουλιόπουλος, με άρθρο του στον Ριζοσπάστη, θα ασκήσει έντονη κριτική στο κόμμα για τα συνθήματα που υιοθέτησε για “ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία” και “ ενιαία και ανεξάρτητη Θράκη” και ο Μάξιμος θα διαφωνήσει δημόσια και θα παραιτηθεί αποχωρώντας από το κόμμα. Εν τω μεταξύ η Κομιντέρν θα συνεχίσει την ασφυκτική της πίεση για το Μακεδονικό υποχρεώνοντας σε παραίτηση από το ΚΚΕ δυο Γραμματείς και σημαντικά στελέχη του κόμματος. Τον Γιάννη Κορδάτο και τον Θωμά Αποστολίδη.

Στην Ελλάδα από το 1922 και μετά η κατάσταση παραμένει συγκεχυμένη με τις κυβερνήσεις και τις δικτατορίες να διαδέχονται η μία την άλλη. Η χώρα προσπαθεί μάταια να βρει τον ρυθμό της. Κανείς δεν δείχνει να έχει την διάθεση να ασχοληθεί με το μεγάλο αυτό πρόβλημα. Έτσι το Μακεδονικό Ζήτημα παραμένει απλά ένα παιγνίδι για έναν παίκτη.

Η δικτατορία του Μεταξά τον Αύγουστο του 1936, θα ρίξει όλο της το βάρος στην φασιστοποίηση της χώρας και στο να .... αψηλώσουν τα στάχυα και να ανθίσουν όλα γύρω τα βράχια. Θα φτιάξει όμως και τα οχυρά στα σύνορα της Βουλγαρίας νομίζοντας ότι εκεί διαγράφεται όλος ο κίνδυνος. Η Σερβία θα απομείνει μόνη της να συνεχίσει να καταστρώνει τα σχέδιά της για την Μακεδονία.

Πριν τελειώσει ο απόηχος του Α! Παγκοσμίου πολέμου ένας δεύτερος φαίνεται να είναι πάρα πολύ κοντά. Την 1^η Σεπτεμβρίου του 1939 η Γερμανία του Χίτλερ εισβάλει στην Πολωνία. Πολύ σύντομα όλη η Ευρώπη, χωρισμένη σε δύο στρατόπεδα θα χορεύει το βαλς των κανονιών. Στις 28 Οκτ. του ΄40 η Ελλάδα θα παρασυρθεί σ΄αυτόν τον χορό. Μαζί της και οι άλλες δυο χώρες που αγωνίζονται για την κυριαρχία τους στην Μακεδονία. Το Μακεδονικό Ζήτημα φαίνεται να παγώνει. Όμως κάτω από το φαινομενικό αυτό πάγωμα  η Σερβία δεν θα σταματήσει το όραμά της.

Στις 3 Αυγούστου του 1943 ο Τίτο στην παλιά περιοχή της Νότιας Γιουγκοσλαβίας θα ιδρύσει τη “Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας.” η οποία στις 7 Απριλίου του 1963 να μετονομασθεί σε “Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας”. Το Μακεδονικό Ζήτημα αρχίζει πλέον να παίρνει διαστάσεις επικίνδυνες για την Ελλάδα, που όμως δείχνει να μην ανησυχεί.

 Το φθινόπωρο του 1944, πριν να τελειώσει ο πόλεμος, η Γιουγκοσλαβία και η Βουλγαρία καταστρώνουν σχέδιο ίδρυσης μίας Βαλκανικής Ομοσπονδίας όπου μέσα στα όριά της θα έκλεινε και ολόκληρη την Μακεδονία σαν ανεξάρτητο κράτος. Μάλιστα ο Τίτο είχε πει τότε στον Δημητρώφ της Βουλγαρίας ότι αν αποφάσιζε την συμμετοχή του στην Ομοσπονδία θα έπρεπε να αποτελέσει το έβδομο κράτος αφού τα άλλα έξη θα ήσαν η Σερβία, η Κροατία, η Σλοβενία, το Μαυροβούνιο, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη και η Μακεδονία. Η πρόταση αυτή έβαλε σε σκέψεις πολλά σημαίνοντα στελέχη του ΚΚ Βουλγαρίας, που φοβήθηκαν ότι η παραχώρηση εδαφών της βουλγαρικής Μακεδονίας θα προκαλούσε εσωτερική εξέγερση. Έτσι για μία ακόμη φορά το σχέδιο μίας Βαλκανικής Ομοσπονδίας αποτύγχανε.

Τον Μάιο του 1945 θα τελειώσει ο Β! Παγκ. Πόλεμος ο οποίος ουσιαστικά θα λήξει στις 9 Σεπτεμβρίου του ιδίου χρόνου με την άνευ όρων παράδοση και της Ιαπωνίας.

Οι λαοί του κόσμου μέσα από τα ερείπια του πολέμου θα αρχίσουν τον αγώνα της ανασυγκρότησης. Όχι όμως και η Ελλάδα η οποία θα εμπλακεί στον Εμφύλιο των ξένων συμφερόντων.

Για πάνω από τρία χρόνια, η Ελλάδα θα είναι μπλεγμένη στον Εμφύλιο αδυνατώντας να παρακολουθήσει τις κινήσεις των γειτόνων της γύρω από το θέμα της Μακεδονίας, που από τον Τίτο δεν ξέφυγε ούτε μία ημέρα.

To 1947 με τα διάφορα σχέδια βοήθειας οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κάμουν την επίσημη εγκατάστασή τους στα Βαλκάνια, αρχίζοντας από την Ελλάδα. Έχουν διαπιστώσει ότι η περιοχή, για πολλούς λόγους, παρουσιάζει Γι΄αυτούς ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον.

 Στις 9 Αυγούστου του 1949 ο Εμφύλιος θα φτάσει στο τέλος του με την μεταφορά του κύριου όγκου του Δημοκρατικού Στρατού στις γειτονικές χώρες. Για την Ελλάδα θα αρχίσει ο αγώνας της ανασυγκρότησης. Φυσικά το Μακεδονικό Ζήτημα θα περάσει για μία ακόμη φορά σε δεύτερη θέση. Το παιγνίδι, από σφάλμα της Ελλάδας θα συνεχίσει να παίζεται με έναν μόνο παίχτη. Λίγα χρόνια αργότερα ο αείμνηστος αρχαιολόγος Μανώλης Ανδρόνικος θα πει:  “Στην υπόθεση των Σκοπίων φερθήκαμε σαν ηλίθιοι”και θα έχει απόλυτα δίκιο.

Μετά το θάνατο του Τίτο στο προσκήνιο θα φανεί ο Γκλιγκόρωφ ο οποίος παρ΄όλη την διαλλακτικότητα, που θα αφήσει να περνάει προς τα έξω, στην ουσία θα είναι αυτός που θα κηρύξει τον αγώνα του αλυτρωτισμού. Οι σάλπιγγες του κινδύνου αρχίζουν να αφυπνίζουν την Ελλάδα.

Στις 6 Οκτωβρίου του 1955 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής γίνεται για πρώτη φορά πρωθυπουργός της Ελλάδας. Μακεδόνας την καταγωγή με ευαισθησίες για την περιοχή της καταγωγής του θα είναι αυτός που θα δει το θέμα από τις σωστές του διαστάσεις.

Οι κυβερνήσεις που θα ακολουθήσουν τόσο από τον Καραμανλή όσο και από τον Γεώργιο Παπανδρέου και τους άλλους θα προσπαθήσουν να θέσουν σε κάποια τροχιά λογικής και κάτω από τους διεθνείς νόμους και κανόνες, το θέμα του ονόματος του νέου αυτού κρατιδίου. Όμως θα βρεθούν μπροστά στο πείσμα των Σκοπιανών, που δεν θα είναι πλέον άγνωστο από που και από ποιόν στηρίζονται σε όλες τους τις κινήσεις.

Την 21^η Απριλίου του 1967 η Ελλάδα περνάει στα χέρια των παρανοϊκών συνταγματαρχών της Χούντας. Αφοσιωμένοι στα δικά τους σχέδια και με πρωταρχικό σκοπό τους τον πόλεμο ενάντια σε έναν ανύπαρκτο κομουνιστικό κίνδυνο ο     Παπαδόπουλος και οι εταίροι του θα αγνοήσουν το Μακεδονικό ζήτημα, αφήνοντας στους Σκοπιανούς ελεύθερο το έδαφος για τα δικά τους σχέδια.

Μετά την Χούντα στις κυβερνήσεις της Ελλάδας θα περάσουν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κώστας Σιμίτης.

Εν τω μεταξύ την δεκαετία του 1990 στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ έχουν αρχίσει να ετοιμάζονται οι νέοι ηγέτες των Σκοπίων, Μπράνκο Τσερβενκόφσκι, Νίκολα Γκρούεφσκι, Σερτζάν Κερίμ, Νίκολα Ντιμιτρόφ και άλλοι. Είναι αυτοί που θα δεχτούν να στηρίξουν μελλοντικά το παιγνίδι των ΗΠΑ στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη.

Στις 17 Σεπτεμβρίου του 1991 το κράτος των Σκοπίων ανακηρύσσει την ανεξαρτησία του και ζητά την αναγνώριση του. Πρώτη η Βουλγαρία στις 16 Ιανουαρίου του 1992 θα αναγνωρίσει το νέο κρατίδιο για να ακολουθήσουν η Τουρκία, η Κροατία, η Σλοβενία, η Λιθουανία. Επιστέγασμα όλων αυτών και η αναγνώρισή τους από τις ΗΠΑ αμέσως μετά τις εκλογές του 2004 όπου ο κ. Μπους εκλέχτηκε για μία ακόμη φορά πρόεδρος των ΗΠΑ με σημαντική οικονομική υποστήριξη από την ελληνική Ομογένεια.

Η δεκαετία του 1990 θα πρέπει να θεωρείται ατύχημα που η Ελλάδα δεν μπόρεσε να καταλάβει τον καινούργιο κόσμο, που είχε αρχίσει να δημιουργείται γύρω της, κυριολεκτικά στη γειτονιά της αγνοώντας επιδεικτικά τις μεγάλες ευκαιρίες που ανοίγονταν μπροστά της. 

Τρεις μήνες μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τους, στις 16 Δεκεμβρίου του 1991 αποφασίζεται από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, βιαστικά και χωρίς καμιά προετοιμασία, η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Εν τω μεταξύ ο Γκλιγκόρωφ με τον αλυτρωτισμό του, έχει καταφέρει να αφυπνίσει, επί τέλους, τους Έλληνες, να τους παρασύρει στο παιγνίδι του και να δώσει διαστάσεις στο θέμα της ονομασίας του νέου κρατιδίου που επιμένει να θέλει να λέγεται Δημοκρατία της Μακεδονίας. Είναι επόμενο η κατάσταση αυτή να ανησυχεί σοβαρά την πολιτική ηγεσία της Ελλάδας.

“....αλλά τότε, μόλις τότε, στην εποχή της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας,ανακαλύψαμε την ενοχλητική, ίσως εχθρική, πάντως όχι φιλική ανάδυση στην παγκόσμια σκηνή ενός νέου κράτους στα βόρεια σύνορά μας.....Δεν δίναμε καμιά σημασία σ΄αυτό το κράτος όταν ήταν ένα από τα ομόσπονδα της Γιουγκοσλαβίας.” γράφει ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Μιχάλης Παπακωνσταντίνου στο βιβλίο του Το ημερολόγιο ενός πολιτικού.

Μετά από αυτές τις εξελίξεις στις 13 Απριλίου του 1992 το Συμβούλιο αρχηγών κομμάτων με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή πρόεδρο της Δημοκρατίας αποφασίζει σαν θέση της Ελλάδας στο θέμα των Σκοπίων να δεχτεί μόνο ονομασία που δεν θα περιέχει τη λέξη Μακεδονία και τα παράγωγά της. Δυο μήνες αργότερα, στις 27 Ιουνίου 1992 στη Λισσαβόνα το Συμβούλιο Κορυφής της ΕΟΚ (σημερινή  EE )προτείνει όνομα δίχως τον όρο Μακεδονία.

Ένα χρόνο μετά ο Μητσοτάκης θα υπογράψει τα Μέσα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης του Σάϋρους Βανς όπου στο πρώτο τους άρθρο αναφέρουν.

“Η Δημοκρατία της Ελλάδος θα αναγνωρίσει επισήμως την Δημοκρατία της Nova Makedonija......”και θα εκστομίσει εκείνα τα ανεύθυνα λόγια  “Μετά από 10 χρόνια κανείς δεν θα θυμάται το Σκοπιανό”και προχωράει στην υποβολή πρότασης για
αναγνώριση του κρατιδίου με μία σύνθετη ονομασία, κάτι που θα το πληρώσει  με την πτώση της κυβέρνησής του.

Θα ακολουθήσει η υπογραφή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας η οποία και πάλι από ασυγχώρητο λάθος της Ελλάδας θα δώσει το δικαίωμα στα Σκόπια να χρησιμοποιούν την ονομασία Δημοκρατία της Μακεδονίας και να αρχίσει η αναγνώριση τους από διάφορες χώρες. Η πρώτη από τις δηλώσεις της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ το 1993 ήταν η διακοπή των διαπραγματεύσεων με τα Σκόπια.  Ήταν ένα τραγικό λάθος η αποχώρηση της Ελλάδας από τις δεσμεύσεις της με την Ενδιάμεση Συμφωνία.

Κάπως αργά η Ελλάδα δείχνει να αφυπνίζεται από τον λήθαργο και αρχίζει πλέον ένα αγώνα πάντοτε μέσα στους διεθνείς κανονισμούς. Ωστόσο από το κρατίδιο, που θέλει να λέγεται “Δημοκρατία της Μακεδονίας” όλα αυτά αγνοήθηκαν και δεν σταμάτησαν οι αλυτρωτικές διαθέσεις και προσπάθειες δημιουργίας θέματος “Μείζονος Μακεδονίας”με όλα όσα αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Παράλληλα οι ΗΠΑ επείγονται για περισσότερους υποταχτικούς τους στα Βαλκάνια και  φυσικά τα Σκόπια προσφέρονται αλλά και εξυπηρετούν κάποιους σκοπούς. Ο ρόλος των ΗΠΑ έχει γίνει βέβαια γνωστός από καιρό αλλά η ανταλλαγή κάποιων άκρως μυστικών εγγράφων μεταξύ Σκοπίων και ΗΠΑ που φτάνουν στο Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας το 1993, αποκαλύπτουν πλέον την ανάμιξη της Ουάσιγκτον στο θέμα των Βαλκανίων και ιδιαίτερα των Σκοπίων και του Κοσσόβου, αλλά τα έγγραφα αυτά γίνονται και η αφορμή για την αποκάλυψη του κατασκοπικού ρόλου του Στηβ Λάλα και την σύλληψή του.

Εν τω μεταξύ στην ηγεσία των Σκοπίων ανεβαίνουν οι κατασκευασμένοι στις ΗΠΑ ηγέτες Τσερβενκόσφσκι, Κερίμ, Ντιμιτρόφ, Γκρούεφσκι και υπόλοιποι και φυσικά μέσα στο καθοδηγούμενο σχεδιασμό της εξωτερικής τους πολιτικής από τους πάτρωνές τους, είναι ο αλυτρωτισμός και η επιμονή στο όνομα. Με μία πετυχημένη εξωτερική πολιτική και εκμεταλλευόμενοι παράλληλα τα λάθη της Ελλάδας αναφορικά με την Ενδιάμεση Συμφωνία καταφέρνουν την αναγνώριση με το συνταγματικό τους όνομα από έναν μεγάλο αριθμό χωρών όλου του κόσμου.

Το πρόβλημα πλέον υψώνεται απειλητικό μπροστά στην Ελλάδα. Η επέμβαση των ΗΠΑ μετατρέπεται από διακριτική σε απειλητική για την Ελλάδα. Παράλληλα το Κόσσοβο απαιτώντας την ανεξαρτησία του έχει αρχίσει να γίνεται μία νέα απειλή για την ευαίσθητη περιοχή των Βαλκανίων. Οι μελλοντικές εξελίξεις για την περιοχή διαγράφονται ακόμη πιο απειλητικές. 

Με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στις κυβερνήσεις της Ελλάδας και με το όραμα της επικράτησης του σοσιαλισμού το Σκοπιανό παραμένει σαν ένα θέμα δεύτερης προτεραιότητας, αφού το πρώτο τραγικό λάθος ήταν να διακόψουν τις διαπραγματεύσεις. Οι γείτονες της Ελλάδας το εκμεταλλεύονται και αυτό αποδεικνύοντας έτσι σε όλο τον κόσμο ότι οι σπουδές τους και η εκπαίδευσή τους στην Αμερική δεν πήγαν χαμένες.

Φτάσαμε έτσι σήμερα να θεωρούμε μία σύνθετη ονομασία πάνω στο όνομα της ελληνικής Μακεδονία, σαν μία λύση νίκης. Κάτι που αν κάποιος από τους ηγέτες της Ελλάδας τολμήσει να ζητήσει ένα δημοψήφισμα από τον λαό είναι ζήτημα αν θα βρει σύμφωνο ένα 3-5% Θα είναι ένα δύσκολο θέμα για την κυβέρνηση της ΝΔ να μπορέσει να περάσει στον ελληνικό λαό την υποταγή της σε έναν ρεαλιστικό συμβιβασμό που δεν θα έχει καμιά σχέση με τα όσα ο λαός αυτός περίμενε από τους πολιτικούς του.  

14 Φεβρουαρίου.....

Γιορτάζει δηλαδή η θεία μου η Βαλεντίνη και όλοι οι μαγαζάτορες.....
Ο υπόλοιπος κόσμος τι γιορτάζει, δεν έχω καταλάβει ακόμα....Είναι λέει η μέρα των ερωτευμένων…

Βάστα ρε φίλε, δηλαδή αν είσαι ερωτευμένος δε το θυμάσαι τις άλλες 364 ημέρες του χρόνου; 
Τη σημερινή περιμένεις για να το θυμήθεις;Γιατί να κάνουμε δώρα μόνο σήμερα;
Προσωπικά κάνω δώρα και στον άντρα μου και σε άλλους όχι μόνο με αφορμή γιορτές, αλλά όποτε μου τη δώσει.....

Ο Έρωτας δεν μπαίνει σε ατζέντες και υπενθυμίσεις, ούτε θρονιάζεται σε μέρες κατασκευασμένα εορταστικές....
Ο Έρωτας, είναι από μόνος του Γιορτή!!!

Ενας πραγματικά ερωτευμένος δεν χρειάζεται καμία συγκεκριμένη μέρα για να δείξει την αγάπη του, γιατί γιορτάζει κάθε ώρα και στιγμή.

Η απόδειξη του έρωτα πρέπει να είναι καθημερινή και όχι μια μέρα του χρόνου μόνο. Είναι κάτι που θα έπρεπε να είναι μια καθημερινότητα στην κοινή ζωή δύο ανθρώπων χωρις τον έρωτα και την αγάπη η ζωή αργοσέρνεται και ασφυκτιά .......
Ζήσε τη ζωή , ζήσε για τη ζωή!

Ερωτευμένοι,διαφυλάξτε καθημερινά την ιερή φλόγα της κοινής ερωτικής σας ζωής σε απάγγειο μέρος ,μακριά απο ριπές ανέμων και συνεχίστε πιασμένοι χέρι χέρι το αγκαθόσπαρτο μονοπάτι της ζωηs σας , με αγαπη , εντιμότητα , ευγένεια , αλληλοσεβασμό και πάνω απ όλα πίστη του ενός στον άλλο..

Σήμερα είναι μιά μέρα ,όπως οι άλλες !!!! μήπως και θυμηθούμε τις υπόλοιπες ημέρες του χρόνου που αξίζουν όσο και η σημερινή.